Archives for category: hout

‘Zie je dat? een muis!’, roep ik regelmatig en dan wijs ik naar iets wat zich ergens om mij heen bevindt en degene in mijn gezelschap wijst dan nog net niet naar het voorhoofd.  Tja zo gaan die dingen. Gelukkig ben ik niet de enige met een afwijking getuige de mooie zoekmuizen die ik zo nu en dan ontvang. Voor de mensen die wat moeite met herkennen hebben zijn de foto’s wat aangepast.

Deze muis zat in een kerkbank en werd gespot door Muriël

En deze kekke trippelmuis zat in enen op de cracker van Margriet!

Advertenties

Dit is lepeltjesmuis. Als je er veel van hebt rondlopen in je keukenla, dan zit je snel zonder normale lepeltjes en dat is wel irritant.

Er zat verdeurie een Chocoladeletterverpakkingselastiekje-muis om de jaarlijkse Sinterklaas versnapering, nou was ik even bang dat dat kwam omdat het doosje héééél lang in de opslag had gelegen, Maar na het nemen van de proef op de som cq smaaktest bleek de chocola nog prima van kwaliteit.

Pollepelmuis wilde wel even ophouden met koken en poseren voor de foto. Waarvoor dank. I Luf Pollepelmuis omdat ze al zo oud is, maar nog altijd heel enthousiast in mijn pannetjes roert.

De pastaslepel nam de kuierlatten. Ik vond het toch al een merkwaardige snuiter en waarom je voor een paar slierten nou zo’n mega groot stuk gereedschap nodig hebt is mij ook een raadsel.  Anyway, ik zeg hastalapasta Pastalepelmuis!

Ik zat op een krukje in de schuur en dacht aan muizen -vraag me niet waarom maar het was zo-  toen mijn oog op één van de tig keukenmesjes viel die er rondslingerden en waar ik altijd mis naar grijp in het kookdepartement van ons optrekje. Lastig maar mijn eigen schuld, want ik sleep de handigerds mee en breng ze zelden terug.

Anyway, met het mesje in zicht, gingen mijn gedachten naar die lollige Zweedse jeugdserie, Emil, en het gelijknamige maar vooral ondeugende knaapje dat altijd voor straf door zijn vader in een hok gestopt werd en daar vervolgens de mooiste poppetjes van de wereld sneed. Tja, toen pakte ik een houtje en knutselde ik een klein muisje. Voor de leuk en voor Emil en al die andere Zweedse televisie en filmproducten die vaak meer dan het aanzien waard zijn.

En voor de kenners even samen met de volumeknop op 10: Emieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel!!

In een bepaald seizoen en zie je dezelfde muizensoort zomaar op meer plekken opduiken. Zowel Carla als Wieneke vonden een Dennenappelmuis en bij mij zat er ook zo’n geval in mn jaszak! Grappig hè. Ik combineer ze in deze blogpost. Vinden de Dennenappelmannen zelf ook wel gezellig.

Carla keek naar buiten en zag dit prachtige exemplaar voorbij schuiven. (een acrobaat)


Bij Wieneke kroop er een muisje uit de kofferbak en hij woont inmiddels op tafel. Helemaal opgenomen in de huiselijke kring zeg maar! Denk wel dat ie binnenkort de kuierlatten neemt. (een globetrotter)Zelf had ik een wat verwilderd gevalletje te pakken, maar ik kan je al wel uit ervaring vertellen dat het beestje geen kwaad in de zin heeft. (een rauwdouwer met klein hartje)


Deze muis zat in een boombast! En voor je nou gaat roepen, ohhhh arme boom.. Nou de boom was al zielig voordat deze muis daar ging zitten ja. Hij is namelijk al zijn armen kwijt. Er staat alleen een stammetje met wat uiteindjes! Ja, ik zal het maar opbiechten, deze boom heeft alleen nog functie als klimpaal voor de wilde dieren. Overigens maalt deze muis daar niet om. Het beestje is uiterst vrolijk zoals je ziet.

Dit is Marionettenmuis. Gemaakt van wat vurenhout, naaigaren en het metaal van nietjes . De muis is 0ng 10 cm groot. Marionettenmuis houdt van bewegen, dus vandaar…. een filmpje!