Ik zat op een krukje in de schuur en dacht aan muizen -vraag me niet waarom maar het was zo-  toen mijn oog op één van de tig keukenmesjes viel die er rondslingerden en waar ik altijd mis naar grijp in het kookdepartement van ons optrekje. Lastig maar mijn eigen schuld, want ik sleep de handigerds mee en breng ze zelden terug.

Anyway, met het mesje in zicht, gingen mijn gedachten naar die lollige Zweedse jeugdserie, Emil, en het gelijknamige maar vooral ondeugende knaapje dat altijd voor straf door zijn vader in een hok gestopt werd en daar vervolgens de mooiste poppetjes van de wereld sneed. Tja, toen pakte ik een houtje en knutselde ik een klein muisje. Voor de leuk en voor Emil en al die andere Zweedse televisie en filmproducten die vaak meer dan het aanzien waard zijn.

En voor de kenners even samen met de volumeknop op 10: Emieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel!!

Advertenties