Scharrel je niks vermoedend een beetje door de tuin, sta je opeens oog in oog met een heuse muis. Ik geeft het toe, het beestje zal betere tijden gekend hebben, maar toch zit ie er maar, op het puntje van de struik! Had ik zomaar gezien.

Mogelijk is deze muis naar het topje geklommen,  maar wist vervolgens niet meer hoe te keren. ‘Hoe ging dat ook alweer’, vroeg de arme zich af, terwijl hij zijn mogelijkheden overwoog. Loslaten en wegglijden? Sprong in het diepe? Nope, bang als hij was bleef het piepertje zitten waar hij zat met zn staart krampachtig om een steeltje geklemd. Uur na uur, dag na dag, week na week,  terwijl het levensvocht tergend langzaam zijn lichaam verliet.

Naarrrrrrrrrrrrrr joh. Moraal van dit verhaal. Waag eens een kansje voor je het weet zit je vast!

Advertenties