Ze ploppen uit de aarde waar je bijstaat momenteel, de zwarte hopen grond, moeizaam omhooggewerkt door noest ploeterende  mollenpoten. Blij dat de vorst verdwenen is en vol expansiedrang. Anyway, zal natuurlijk ook niet zo zijn hè, maar ik had wat bijzonders. Je ziet ze namelijk zelden, maar dit was er wel degelijk één. Een echte Talpaturbamusculus oftewel Molshoopmuis in steenkolenlatijn! Verdwaald, want eigenlijk zijn ze niet zo gek op kleigrond deze knapen. Ze nestelen zich liever in een wat meer zanderige  berg. Je ziet deze dan ook denken ‘wat doe ik hier’ en eerlijk gezegd vraag ik me dat ook af!

Advertenties